मेरो सम्झनामा जेठ तीन गते !

“नारायणघाटको अस्पतालमा हामी पुग्दा अमर लामा वेडमा पल्टिरहेका थिए। हामीलाई देख्ना साथ भावावेगमा आउने छन् र आपु दुर्घटनाको कारक बनेकोमा दुख मनाउ गर्दै रुने छन्ु भन्ने मेरो अपेक्षा थियो । ‘यो के भयो अमर तिमीलाई कस्तो छ’ मैले सोधेँ । हुनेहुनामी त भइसकेको थियो त्यसले पुर्याउने अकल्पनीय क्षती त हामीले भोग्नु नै थियो । पार्टी कै कार्यकर्ता भएकोले म उ प्रति पनि सहानुभूती प्रकट गर्दै थिएँ । तर मेरो अपेक्षा विपरित हामीले बोलाउँदा पनि उनी बोलेनन् अर्को तिर फर्किए ।”

मे १ मा फिलिपिन्सको ट्रेड यूनियन केन्द्र- किलसाङ्ग मायो उनोले आयोजना गरेको नवौं अन्तर्राष्ट्रिय ऐक्यवद्धमग लिन जानु अघि म कमरेड मदन भण्डारीको टोली लाई विदाई गर्न अन्तर्राष्ट्रिय विमान स्थलमा पुगेको थिएँ । यो भन्दा अघि र त्यसपछि आजसम्म प्रायः म अन्य कुनै पनि नेताहरुलाई स्वागत र विदाई गर्न एयरपोर्ट पुगेको छैन । थाहा छैन त्यो दिन किन म एयरपोर्ट पुगें । अलि असजिलो मानी कमरेड मदन भण्डारीको नेतृत्वमा चीन जान लागेको प्रतिनिधि मण्डललाई मैले परबाटै हात हल्लाएँ। मेरो यात्रा झण्डै ३ हप्ता थियो । भ्रमणका क्रममा ट्रेड यूनियनका नेताहरुको अतिरिक्त तत्कालिन समयमा सशस्त्र युद्धमा चर्चित तर विभाजनको संघारमा पुगेको फिलिपिनो कम्युनिस्ट पार्टीका नेताहरु र नयाँ जनसेनाका कमाण्डरहरुसंगको भेटघाट बारे कमरेड मदनलाई रिपोर्टि गर्नुपर्ने विषयहरु म संग थिए । ह¨क¨ हुँदै काठमाडौं फर्कने क्रममा फिलिपिनो कम्युनिस्ट पार्टीका एशिया¬¬प्रशान्त क्षेत्र हेर्ने नेताको नेपाल भ्रमणको विषय र उताबाट कमरेड मदनलाई पठाईएका केही पुस्तक÷दस्तावेजहरु पनि मसंग थिए ।

We leave it to history to explain what we did nd how much to conscientize the working class and mobilize them …

Following is an inaugural Speech I delivered at leadership handover Ceremony April 30, 2009. I have been entrusted at this post after 20 years of founding of GEFONT

In 2009, our journey as GEFONT will cross two decades. We have come this far facing numerous ups and downs and fighting oppression of the absolute monarchy. I would like to remember all those who have played a crucial role in establishing and leading GEFONT to this point, and highly acknowledge their contribution.

In this period, two people’s movements were launched for the restoration of democracy. In each, we were able to make some sacrifices, to offer our blood and sweat. Such auspicious moments rarely occur in history. In this sense, we should be proud of ourselves.

इतिहासले नै बयान देला, हाम्रो भूमिकाले श्रमजीवी जनतालाई जगाउन र परिवर्तनको महामार्गमा राष्ट्रलाई डोर्याउन कति योगदान गर्यो

जिफन्ट गठनको २० वर्ष पछि म अध्यक्ष हुन पुगेँ । अपि्रल ३० तारिखमा मैले सपथ ग्रहण गरे । त्यस अवसरमा दिइएको प्रतिबद्धता मन्तव्य यस प्रकार छः

वर्ष २००९ बाट जिफन्टको रुपमा हाम्रो यात्राले दुई दशक पूरा गर्दैछ । निरङ्कुश राजतन्त्रको दमनलाई छेल्दै र झेल्दै हामी यहाँ आइपुगेका हौं । फेरि एकपटक महासंघको स्थापनामा महŒवपूर्ण योगदान पुर् याउनु हुने सबैलाई एक पटक स्मरण गर्दछु ।

यो अबधिमा लोकतन्त्र बहालीका लागि भएका दुई वटा जन-आन्दोलनमा थोरै नै सही रगतको बलिदान र पसिनाको योगदान गर्ने मौका हामीले पायौं । यस्तो सुयोग इतिहासमा कमैलाई मिल्छ । यस सन्दर्भमा हामी आपुूलाई भाग्यमानी ठान्छौँ ।

इतिहासले नै बयान देला हाम्रो भूमिकाले श्रमजीवी जनतालाई जगाउन र परिवर्तनको महामार्गमा राष्ट्रलाई डोर् याउन कति योगदान गर् यो १ तर यत्ति चाहिँ हामी अवश्य भन्छौं श्रमजीवी वर्गको न्यून वा शून्य उपस्थितिमा यो तहको उपलब्धि र परिवर्तन सायदै हुने थियो । यस अर्थमा र आम मजदुर तथा श्रमजीवी वर्गले पत्याएको ट्रेड यूनियनमा संलग्न सदस्यको हैसियतमा पनि हामी आपुूलाई धन्य नै ठान्छौं ।